خانه ام لرزید... دلم لرزید...نخل ها تا توانستند لرزیدند...
خانه ها ...
كوچه ها... ديوارها...بامهاي كاهگليه شهر بم...  

زيرشان مدفون شده ...يادها...نامها...عشقها...آرزوهاي محال...

كودكي نالان ز درد هجر مادر ...تشنه شيراست او؟! ... 

نه نيست، او مهر ميخواهد...مهر مادر...

خانواده،كس و كارش همه...زيرآواره شب بم مانده اند...

كو كجا رفتند هم بازي هاي او...زيرآورند اكنون او ولي...
منتظر مانده كه تا دستي...بگيرد دست او را...
تا بسازد خاطراتش را...تا بسازد باز فرداهاي بم را...


                                                           ((تنهای دیوانه))